RSS
 

Archiwum dla kategorii ‘pantun’

Zależność pantunowa

07 lis

Szemrze wątły potok, ciszy moc przegada,
Co zrobić powinni, ludziom podpowiada.
Człowiek jak to człowiek, słyszy głos o sobie,
Nawet nie przypuszcza, że szmer coś opowie.

Co zrobić powinni, ludziom podpowiada,
Tak jak matka dzieciom, bajki opowiada.
Nawet nie przypuszcza, że szmer coś opowie,
Twórczy umysł dziecka, złoży snów historię.

Tak jak matka dzieciom bajki opowiada,
Zawsze towarzyszy jej jakaś zasada.
Twórczy umysł dziecka, złoży snów historię,
W zaufaniu czuje, kocha nieprzytomnie.

Zawsze towarzyszy jej jakaś zasada,
Kiedy myśl znienacka, człowieka dopada.
W zaufaniu czuje, kocha nieprzytomnie,
Bliskość innej duszy, przyjaznej osobie.

Kiedy myśl znienacka człowieka dopada,
Szemrze wątły potok, ciszy moc przegada.
Bliskość innej duszy przyjaznej osobie,
Człowiek jak to człowiek, słyszy głos o sobie.

~~~©~by~Agar~~~
za pomocą programu blog.pl dla Androida

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii pantun, Wiersz

 

Dekomunizacja

29 sie

Wspomnienie zatrzymam, tylko dla mej głowy,
Znaczone wersami niejednej rozmowy.
Śnieżnobiałe lico prawdy rozeznaniem,
Chociaż twarz osłoni przed cięgów zbieraniem.

Znaczone wersami niejednej rozmowy,
Powielone kłamstwa – pokoleń wymowy.
Chociaż twarz osłonię przed cięgów zbieraniem,
Bo aż łzą osnute, ich słowa, pisaniem.

Powielone kłamstwa [ pokoleń wymowy ],
Donosy od draństwa – kochane osoby.
Bo aż łzą osnute, ich słowa, pisaniem,
Niczym te wyplute – klątwy, acz strzelaniem.

Donosy od draństwa – kochane osoby,
Czyny od warcholstwa, rodzinne przemowy.
Artystycznym dłutem przed Polski poznaniem?
Nie, głębokim rytem pod własnym szukaniem.

Czyny od warcholstwa, rodzinne przemowy,
Wspomnienie zatrzymam tylko dla mej głowy.
Niegłębokim rytem pod własnym szukaniem,
Śnieżnobiałe lico, prawdy rozeznaniem.

© by Agar za pomocą Blog.pl dla Androida

 

Pantun – podsumowanie

02 kwi

Niby tylko słowo, a jednak buduje,
Migotaniem gwiazdy dech zapierasz innym,
Bo już wiesz co myśleć, widzisz zło niewinnym,
Ale tobie brakło, tego co rujnuje.

Migotaniem gwiazdy dech zapierasz innym,
Nie sztuką jest patrzeć i przyklasnąć winnym,
Ale tobie brakło, tego co rujnuje,
Złego doświadczenia, z tych co przenicuje.

Nie sztuką jest patrzeć i przyklasnąć winnym,
Sztuką jest dorosnąć w swym mózgu dziecinnym,
Złego doświadczenia, z tych co przenicuje,
Nigdy nie wyuczysz, jak cię nie wypluje.

Sztuką jest dorosnąć w swym mózgu dziecinnym,
Bez wymuszeń ofiar, przez rozdanie silnym.
Nigdy nie wyuczysz, jak cię nie wypluje,
Wiek nic nie oznacza, czasami ujmuje.

Bez wymuszeń ofiar, przez rozdanie silnym,
Bo już wiesz co myśleć, widzisz zło niewinnym.
Wiek nic nie oznacza, czasami ujmuje,
Niby tylko słowo, a jednak buduje.


© Agar

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii pantun, Wiersz

 

Karnawał z konsekwencjami

08 sty

Wypłyną szumowiny morskiego odmętu
Sentyment ludzki szklanej butelki
Karnawał rozgoni wszelkie smutki
Tworzony maskami koloryt zamętu

Sentyment ludzki szklanej butelki
Przyspieszy tętno dodając sercu
Tworzony maskami koloryt zamętu
Upojnych nocy wspólne dźwięki

Przyspieszy tętno dodając sercu
Szeptem umizgów swawolnych jęki
Upojnych nocy wspólne dźwięki
Poranną lukę kładą wspomnieniu

Szeptem umizgów swawolnych jęki
Zbudują melodię podstawy bytu
Poranną lukę kładą wspomnieniu
Kilku prezentów przynosząc wdzięki

Zbudują melodię podstawy bytu
Karnawał rozgoni wszelkie smutki
Kilku prezentów przynosząc wdzięki
Wypłyną szumowiny morskiego odmętu.

_____
— Pantum, albo Pantun — odmiana tetrastychu oparta na schemacie powtarzalności wersów w strofach oraz z określonym układem rymów.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii pantun, Wiersz